Naheffing omzetbelasting platformverkopen textiel blijft overeind, maar boete sneuvelt

A BV drijft een groothandel en kleinhandel in textiel en verkoopt via internetplatformen aan particulieren. Bij een boekenonderzoek over de jaren 2017 tot en met 2020 constateert de Belastingdienst dat A BV verkopen via een verkoopplatform ten onrechte op het btw-nummer van dat platform als intracommunautaire leveringen tegen het nultarief heeft aangegeven. A BV legt geen btw-aangiften of bewijzen van btw-afdracht in de bestemmingslidstaten over. Omdat A BV het vermoeden van binnenlandse leveringen niet ontzenuwt en buitenlandse registraties ontbreken, legt de Belastingdienst over 2017 (ter voorkoming van verjaring) en 2018–2020 naheffingsaanslagen omzetbelasting met vergrijpboeten op.

De vraag is of de naheffingsaanslagen omzetbelasting en de vergrijpboeten over 2017 tot en met 2020 terecht en naar de juiste bedragen zijn opgelegd. Specifiek voor het jaar 2017 is in geschil of de naheffingsaanslag en de separate boetebeschikking tijdig binnen de wettelijke termijnen zijn vastgesteld. Daarnaast houdt partijen verdeeld of A BV aannemelijk heeft gemaakt dat de prestaties buiten Nederland zijn verricht en of sprake is van (voorwaardelijk) opzet dat een vergrijpboete rechtvaardigt.

Rechtbank Noord-Holland oordeelt dat de naheffingsaanslag 2017 tijdig is opgelegd omdat de dagtekening van het aanslagbiljet bepalend is voor de vijfjaarstermijn. Inhoudelijk slaagt A BV niet in het wettelijke tegenbewijs van artikel 37e Wet OB. Landcodes op bankafschriften van het verkoopplatform tonen niet aan dat de goederen daadwerkelijk naar het buitenland zijn verzonden. Bovendien bleef de omzet veelal onder de toepasselijke drempelbedragen van artikel 5a Wet OB, waardoor leveringen in Nederland belast zijn. De boetebeschikking 2017 wordt vernietigd wegens verjaring, omdat de Belastingdienst alle relevante feiten reeds vóór 1 juli 2022 kende en de verlengde zesmaandstermijn van artikel 67f lid 5 AWR daarom niet opgaat. De vergrijpboete 2018–2020 blijft wegens voorwaardelijk opzet in stand, maar wordt met 10% gematigd wegens overschrijding van de redelijke termijn.

Afbeelding en samenvatting door de redactie m.b.v. Gemini

Rechtbank

Instantie
Rechtbank Noord-Holland
Datum uitspraak
24-03-2026
Datum publicatie
20-11-2026
Zaaknummer
AWB – 24 _ 5846
Rechtsgebieden
Belastingrecht
Bijzondere kenmerken
Eerste aanleg – meervoudig
Inhoudsindicatie
Omzetbelasting. Afstandsverkopen. Artikel 5a van de Wet OB 1968. Vergrijpboetes. Artikelen 20, 67e en 67f van de AWR.

Vindplaatsen
Rechtspraak.nl
Viditax (FutD) 2026112001
Verrijkte uitspraak
Uitspraak
Rechtbank noord-holland

Zittingsplaats Haarlem

Bestuursrecht

zaaknummers: HAA 24/5846 tot en met HAA 24/5848

uitspraak van de meervoudige kamer van 24 maart 2026 in de zaak tussen

[eiseres] B.V., gevestigd te [vestigingsplaats] , eiseres

(gemachtigde: mr.drs. M.A. Daldal),

en

de inspecteur van de Belastingdienst, verweerder.

Procesverloop

HAA 24/5846

Verweerder heeft aan eiseres op 29 december 2022 over het tijdvak 1 januari 2017 tot en met 31 december 2017 een naheffingsaanslag omzetbelasting opgelegd met aanslagvolgnummer [# 1] ten bedrage van € 71.612 (naheffingsaanslag 2017). Bij de naheffingsaanslag 2017 is tevens bij beschikking een bedrag van € 13.465 aan belastingrente in rekening gebracht.

HAA 24/5847

Bij beschikking van 31 maart 2023 met volgnummer [# 2] heeft verweerder over het tijdvak 1 januari 2017 tot en met 31 december 2017 een vergrijpboete opgelegd ten bedrage van € 21.484 (boetebeschikking 2017).

HAA 24/5848

Verweerder heeft aan eiseres op 25 maart 2023 over het tijdvak 1 januari 2018 tot en met 31 december 2020 een naheffingsaanslag omzetbelasting opgelegd met aanslagvolgnummer [# 3] ten bedrage van € 236.327 (naheffingsaanslag 2018-2020), alsmede een vergrijpboete ten bedrage van € 70.899 (boetebeschikking 2018-2020). Bij de naheffingsaanslag 2018-2020 is tevens bij beschikking een bedrag van € 28.971 aan belastingrente in rekening gebracht.

Alle zaken

Verweerder heeft bij uitspraken op bezwaar van 7 juni 2024 de naheffingsaanslagen, de rentebeschikkingen en de boetebeschikkingen gehandhaafd.

Eiseres heeft daartegen beroep ingesteld. De rechtbank heeft het beroep gesplitst in de hierboven vermelde zaaknummers.

Verweerder heeft een verweerschrift ingediend.

Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 10 februari 2026.

Namens eiseres is haar gemachtigde verschenen. Namens verweerder zijn verschenen [naam 1] en mr. [naam 2] .

Overwegingen

Feiten

1. Volgens het uittreksel uit het handelsregister van de Kamer van Koophandel bestaan de activiteiten van eiseres uit “Groothandel in huishoudtextiel en beddengoed. Markthandel in textiel, kleding en schoenen. Groot- en kleinhandel in textiel, waaronder markthandel in dekbedden en dekbedovertrekken en de im- en export van huishoudtextiel.” Eiseres verkoopt ook via internetplatformen zoals [verkoopplatform 1] en [verkoopplatform 2] aan particulieren. Eiseres handelt als zodanig als ondernemer voor de omzetbelasting.

2. Verweerder heeft bij eiseres op 25 februari 2020 een boekenonderzoek aangekondigd naar de aanvaardbaarheid van de aangiften omzetbelasting over het tijdvak 1 januari 2015 tot en met 31 december 2019. Als gevolg van coronamaatregelen heeft het onderzoek in de periode maart tot juni 2021 stilgelegen en is hervat op 4 juni 2021. Tijdens het onderzoek heeft verweerder besloten om tevens het tijdvak 1 januari 2020 tot en met 31 december 2020 bij het onderzoek te betrekken. Verweerder heeft uitsluitend intracommunautaire verwervingen, intracommunautaire leveringen en de afstandsverkopen beoordeeld.

3. In verband met de dreigende verjaring van de naheffingstermijn voor het jaar 2017 heeft verweerder bij brief van 22 november 2022 aan eiseres medegedeeld voornemens te zijn een naheffingsaanslag omzetbelasting met betrekking tot het jaar 2017 op te leggen. Daarbij heeft hij een voorbehoud gemaakt voor een eventuele nog op te leggen boete. Op 29 december 2022 is vervolgens de naheffingsaanslag 2017 opgelegd.

4. De bevindingen uit het boekenonderzoek zijn neergelegd in een rapport, gedagtekend 27 februari 2023. In dit rapport staat, voor zover hier van belang, het volgende vermeld:

“3 Verloop van het onderzoek

3.1 Correspondentie

(…)

25 augustus 2021: antwoord op bovenstaande 2 e-mails is als volgt (letterlijke weergave):

(…)

De goederen worden vanuit het magazijn van client opgestuurd naar de particulieren. [verkoopplatform 1] administreert de verkopen aan de particulieren en client krijgt daar een CSV bestand van, wat we u eerder hadden toegestuurd. Op basis van die bestanden wordt de btw aangegeven en afgedragen in de landen waar de betreffende consumenten woonachtig zijn. Er wordt geen rekening gehouden met drempelbedragen en het btw tarief van de betreffende landen wordt toegepast. Voor Duitsland is dat bijvoorbeeld 19% en voor Frankrijk 20%.

(…)

12 januari 2022: naar aanleiding van bovenstaande heb ik de volgende e-mail gestuurd (letterlijke

weergave): Geachte her Daldal,

(…)

Ik vraag u nogmaals om bovenstaande vragen te beantwoorden en de afdrachten te onderbouwen

voor 31 januari 2022.

Mocht u het niet redden in de gegeven tijd, neemt u dan contact met mij op om een nieuwe datum af te spreken. Als een reactie uitblijft of de afdracht van btw niet aangetoond kan worden, zal ik onderstaande naheffingen opleggen.

Geliste bedragen op [verkoopplatform 1]

2017 2018 2019 2020

(…)

Na te heffen OB [# 4]

Nu het verstrekken van relevante informatie zo lang op zich laat wachten en het voornemen bestaat

om naheffingen op te leggen, neem ik ook de belastingplichtige zelf in de cc mee om haar op de

hoogte te stellen van ons voornemen.

(…)

10 juni 2022: de adviseur stuurt de volgende e-mail (letterlijke weergave):

Geachte heer [naam 3] ,

De betreffende VAT aangiften zijn helaas spoorloos verdwenen uit het archief bij cliënte. Deze

aangiften werden verzorgd door een intermediair in het buitenland. Wij hebben geprobeerd om

kopieën van de betreffende aangiften bij de intermediair op te vragen, maar tot op heden zonder

succes.

Omdat de samenwerking met de betreffende intermediair ondertussen ook is beëindigd verwacht ik

niet dat aan ons verzoek zal worden voldaan. Hierdoor kan ik u deze aangiften helaas ook niet

verstrekken.

Alle overige vragen heb ik in mijn eerdere correspondentie met mevrouw (…)

beantwoord.

3.2 Antwoorden op de gestelde vragen

Op 4 juni 2021 zijn via e-mail vragen gesteld. Op deze vragen is als volgt gereageerd:

(…)

6. Vraag: komen de goederen (eerst) aan op het bedrijfsadres, vindt het (verdere) vervoer vanaf het bedrijfsadres plaats?

Antwoord: De goederen komen eerst aan op het bedrijfsadres en vanuit daar vind het verdere vervoer plaats naar de klant.

(…)

9. Vraag: er wordt ook icp opgave gedaan op [verkoopplatform 1] , hoe zit dat? [verkoopplatform 1] is een verkoopplatform en kan geen afnemer zijn van de goederen. Wie zijn de afnemers van die goederen? (graag opgave per land).

Antwoord: Dat klopt inderdaad. Afnemers zijn particulieren die via het verkoopplatform van [verkoopplatform 1] een bestelling plaatsen. In de aangifte diende dit vermeld te worden bij de rubriek 3c afstandsverkopen. Door ons is dit per abuis vermeld bij rubriek 3b verkopen binnen de EU. Dit is ondertussen opgelost en verkopen via [verkoopplatform 1] worden nu bij rubriek 3c afstandsverkopen vermeld.

(…)

5Omzetbelasting
5.1
Verkopen via [verkoopplatform 1]

Er hebben via [verkoopplatform 1] verkopen plaatsgevonden aan particulieren in diverse EU-landen. Per land geldt een drempelbedrag waarboven aangifte gedaan moet worden in het betreffende land.

Belastingplichtige heeft deze verkopen via [verkoopplatform 1] ten onrechte gelist op het BTW-nummer van [verkoopplatform 1] . De adviseur heeft aangegeven dat de listings niet juist zijn en dat het gaat om afstandsverkopen. verder heeft de adviseur aangegeven dat er geen rekening is gehouden met de drempelbedragen van de diverse landen maar dat over alle verkopen in de betreffende landen aangifte voor de omzetbelasting is gedaan.

Er is onvoldoende informatie verstrekt over de verwerking en aangifte van deze verkopen in en deze verkopen zijn in Nederland ook niet verantwoord in de aangiften omzetbelasting.

De gegevens die [verkoopplatform 1] heeft aangeleverd, leveren de volgende bedragen op:

(…)

Om de vreemde valuta’s om te rekenen naar Euro, is de koers van die valuta’s van juni van dat betreffende jaar gebruikt. (…)

Er zit een groot verschil tussen wat de adviseur heeft gelist en wat [verkoopplatform 1] opgeeft. Het is niet duidelijk waar het verschil in zit. Omdat er geen stukken zijn overgelegd over de verkopen en de adviseur heeft verklaard dat de opgave icp op het btw-nummer van [verkoopplatform 1] afstandsverkopen betreft die niet juist zijn aangegeven, gaan wij ervan uit dat de opgaven van de adviseur juist zijn.

5.2
Naheffingen

5.2.1
Naheffing 2017

Vooruitlopend op de definitieve afronding van het boekenonderzoek, is besloten om de naheffing over 2017 alvast op te leggen. Dit in verband met dreigende verjaring. Middels een brief, gedateerd op 22 november 2022 is de naheffing bekendgemaakt. Er kon tot 29 november 2022 gereageerd worden op de brief. Er is geen reactie binnengekomen. Hierop is de naheffing opgelegd voor een bedrag van € 71.613. De dagtekening van de naheffingsaanslag is 29 december 2022. Er is een voorbehoud gemaakt voor een eventuele nog op te leggen boete.

De inhoud van de brief is als bijlage I bij dit rapport gevoegd.

5.2.2
Naheffing 2018

Volgens ontvangen informatie uit de aangezochte landen zijn in 2018 geen afstandsverkopen in de aangezochte landen aangegeven.

Belastingplichtige heeft niet aangetoond dat de goederen elders dan in Nederland zijn verkocht. Op grond van artikel 37e wet OB is de plaats van levering in Nederland.

Over 2018 zal een naheffing opgelegd worden over de opgegeven icp van € 443.587.

Na te heffen omzetbelasting: € 93.153

5.2.3
Naheffing 2019

Volgens ontvangen informatie is belastingplichtige in 2019 geregistreerd geweest in Duitsland en heeft daar ook aangifte van gedaan. Volgens de verstrekte gegevens door de Duitse fiscus is in 2019 voor € 372.121 aan verkopen en € 70.702, aan af te dragen btw aangegeven. Aangezien belastingplichtige in Duitsland een veel hoger bedrag heeft aangegeven dan het overzicht van [verkoopplatform 1] , gaan wij ervan uit dat de ict-opgave van belastingplichtige juist is. Blijkbaar is het overzicht van [verkoopplatform 1] niet juist.

Wij zullen voor de berekening uitgaan van de opgave van belastingplichtige.

In de andere aangezochte landen is belastingplichtige niet geregistreerd geweest.

Belastingplichtige heeft niet aangetoond dat de goederen elders dan in Nederland zijn verkocht (uitgezonderd Duitsland). Op grond van artikel 37e Wet OB is de plaats van levering Nederland.

Voor de berekening van de naheffing wordt het door de adviseur geliste bedrag verminderd met het aangegeven bedrag in Duitsland.

€ 600.559

€ 372.121 –

€ 228.438 X 21% = € 47.971,98

Over 2019 zal een naheffing opgelegd worden van € 47.972

5.2.4
Naheffing 2020

Volgens ontvangen informatie is belastingplichtige in 2020 in Frankrijk en Duitsland geregistreerd geweest.

Volgens de verstrekte gegevens is in Frankrijk over het tijdvak 1 mei 2020 tot en met december 2020 € 130.131 en in Duitsland € 269.083 aangegeven.

In de andere aangezochte landen is belastingplichtige niet geregistreerd geweest.

Voor de berekening van de naheffing wordt het door de adviseur geliste bedrag verminderd met de bedragen die in Frankrijk en Duitsland zijn aangegeven.

€ 852.561 gelist icp door adviseur

€ 130.131 – aangegeven in Frankrijk

€ 269.083 – aangegeven in Duitsland

€ 453.347 X 21% = € 95.202.87

Over 2020 zal een naheffing opgelegd worden ven € 95.202

5.2.5
Overzicht berekende naheffingen

2017: € 71.613

2018: € 93.153

2019: € 47.972

2020: € 95.202

5.2.6
Naheffingsaanslagen

Op basis van artikel 20 AWR zullen de volgende naheffingsaanslagen opgelegd worden:

2018: € 93.153

2019: € 47.972

2020: € 95.202

De naheffing over 2017 is reeds opgelegd om verjaring te voorkomen. Zie hiervoor de als bijlage bijgevoegde brief.

6Boete
(…)

Wij zijn voornemens om een vergrijpboete op te leggen van 50%.

De feiten en omstandigheden om een vergrijpboete van 50% op te leggen zijn:

• Belastingplichtige heeft in de periode 1 januari 2015 tot en met 31 december 2020 de afstandsverkopen niet op de juiste wijze aangegeven. De verkopen aan particulieren in Europa zijn in de aangiften opgenomen als verkopen aan ondernemers waarop een tarief van 0% rust.

• Er is geen rekening gehouden met de geldende drempelbedragen in de verschillende EU-Landen. De verplichte toestemming van de Belastingdienst om geen rekening te hoeven houden met de drempelbedragen is niet gevraagd.

• Belastingplichtige heeft zich niet geregistreerd in de EU-Landen waaraan verkopen zijn verricht. Door zich niet te registreren, is geen aangifte omzetbelasting gedaan over de verkopen aan particulieren in diverse EU-Landen.

• Er is verklaard dat belastingplichtige in diverse EU-Landen geregistreerd is voor btw-doeleinden. Uit wederzijdse bijstandsverzoeken blijkt deze verklaring niet juist te zijn.

• Belastingplichtige is in Frankrijk geregistreerd vanaf 1 mei 2020. Deze datum is na aankondiging van het boekenonderzoek. Deze actie impliceert dat belastingplichtige het vermoeden heeft gehad dat nageheven kon worden over de afstandsverkopen.

• Zelfs na steeds opnieuw in de gelegenheid te zijn gesteld om aan te tonen dat er wel over de betreffende jaren afdrachten hebben plaatsgevonden, is dit feitelijk niet gebeurd.

• De verkopen via [verkoopplatform 1] zijn niet alleen in een verkeerde rubriek in de aangiften vermeld, maar zijn ook gelist op het nummer van [verkoopplatform 1] . Terwijl belastingplichtige er zich van bewust moet zijn geweest dat [verkoopplatform 1] niet zelf de koper is van de betreffende goederen, maar dat particulieren de afnemers zijn.

• De administratie is blijkbaar dermate ingericht dat niet op een eenvoudige wijze kan worden aangegeven welke afstandsverkopen er in welke landen hebben plaatsgevonden. De belastingplichtige heeft kennis van de wetgeving rondom intra communautaire leveringen en verwervingen. Reeds een groot aantal jaren worden dergelijke leveringen en verwervingen verricht en verantwoord. Het is van algemene bekendheid dat leveringen aan particulieren geen intracommunautaire leveringen zijn maar afstandsverkopen.

Wij stellen ons op het standpunt dat op grond van bovenstaande feiten en omstandigheden sprake is van opzet, zodat een vergrijpboete van 50% passend en geboden is.

In verband met de lange doorlooptijd en de Coronacrisis matigen wij de boete naar 30%.

(…)”

5. Tot de gedingstukken behoren bankafschriften van eiseres uit de periode 2017 tot en met 2020 waarop verschillende betalingen van [verkoopplatform 1] zichtbaar zijn.

Geschil
6. In geschil is of de naheffingsaanslagen omzetbelastingen de vergrijpboeten terecht en tot de juiste bedragen zijn vastgesteld. Voor het jaar 2017 is daarnaast in geschil of de naheffingsaanslag en de boetebeschikking tijdig zijn opgelegd.

Niet in geschil is dat de naheffingsaanslagen in ieder geval moeten worden verminderd tot respectievelijk € 59.184 (2017) en € 195.312 (2018-2020) omdat verweerder er ten onrechte van is uitgegaan dat de door eiseres ontvangen bedragen exclusief omzetbelasting zijn.

7. Eiseres stelt dat naheffingsaanslagen omzetbelasting en de vergrijpboeten ten onrechte zijn opgelegd. Er is volgens haar sprake van afstandsverkopen aan particulieren buiten Nederland. Alle verkopen hebben plaatsgevonden via [verkoopplatform 1] , die in het controletijdvak 2017 tot en met 2020 niet actief was in Nederland. Er konden dus geen verkopen plaatsvinden in Nederland. Bij de betalingen van [verkoopplatform 1] op de bankafschriften die eiseres heeft overgelegd staan de afkortingen van de betreffende landen waar de verkopen hebben plaatsgevonden. Daaruit blijkt volgens eiseres dat sprake is van afstandsverkopen aan particulieren buiten Nederland.

Ter behoud van rechten heeft verweerder de naheffingsaanslag 2017 opgelegd voordat het boekenonderzoek was afgerond. Eiseres stelt dat zowel de naheffingsaanslag 2017 als de boetebeschikking 2017 buiten de vijfjaarstermijn zijn opgelegd, omdat voor de vijfjaarstermijn niet de dagtekening van de naheffingsaanslag leidend is, maar de dagtekening van het controlerapport.

Ten aanzien van de vergrijpboeten stelt zij zich op het standpunt dat er geen sprake is van opzet of grove schuld. De verkopen zijn niet in Nederland maar in het buitenland belast waardoor er terecht in Nederland geen omzetbelasting is betaald.

Eiseres concludeert tot vernietiging van de naheffingsaanslagen en de boetebeschikkingen.

8. Verweerder stelt zich op het standpunt dat er terecht omzetbelasting is nageheven omdat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat de leveringen buiten Nederland hebben plaatsgevonden. Voor zover sprake was van afstandsverkopen, is eiseres veelal onder het drempelbedrag gebleven, waardoor zij Nederlandse omzetbelasting is verschuldigd. Verder neemt verweerder het standpunt in dat de boetebeschikkingen terecht zijn opgelegd. De naheffingsaanslag 2017 en de boetebeschikking 2017 zijn tijdig bekendgemaakt. Wel dienen de boeten te worden verminderd omdat de boetegrondslag, de naheffingsaanslagen, dienen te worden verminderd.

Verweerder concludeert tot gegrondverklaring van de beroepen, vernietiging van de uitspraken op bezwaar, vermindering van de naheffingsaanslag 2017 tot € 59.184 en de naheffingsaanslag 2018-2020 tot € 195.312, dienovereenkomstige vermindering van de beschikkingen belastingrente, en vermindering van de boetebeschikkingen tot € 17.755 (2017) en € 58.593 (2018-2020).

Beoordeling van het geschil

Juridisch kader

9. Artikel 5 van de Wet op de omzetbelasting 1968 (Wet OB) luidt, voor zover hier van belang, als volgt:

“1. De plaats waar een levering wordt verricht, is:

a. ingeval het goed in verband met de levering (..) wordt verzonden of vervoerd, de plaats waar de verzending of het vervoer aanvangt;”

10. Artikel 5a van de Wet OB luidde ten tijde van de onderhavige tijdvakken, voor zover hier van belang, als volgt:

“1. In afwijking van artikel 5, eerste lid, onderdeel a, wordt de levering van goederen, andere dan nieuwe vervoermiddelen en andere dan goederen die worden geleverd met toepassing van een van de in de artikel en 312 tot en met 325 en 333 tot en met 340 van de Btw-richtlijn 2006 bedoelde bijzondere regelingen, die direct of indirect, door of voor rekening van de ondernemer die de levering verricht worden verzonden of vervoerd uit een andere lidstaat dan die van aankomst van de verzending of het vervoer, verricht op de plaats van aankomst van de verzending of het vervoer.

(…)

4. het eerste lid is niet van toepassing op leveringen van goederen, andere dan accijnsgoederen, die worden verzonden of vervoerd naar een zelfde lidstaat, voor zover het totaal van de vergoedingen ter zake van deze leveringen in het lopende kalenderjaar niet meer beloopt dan het bedrag dat hiervoor bij ministeriele regeling voor die lidstaat is aangewezen, mits het totaal van die vergoedingen ter zake van dergelijke leveringen in het voorafgaande kalenderjaar niet meer heeft belopen dan dit bedrag. Voor goederen die worden verzonden of vervoerd naar Nederland geldt een drempelbedrag van € 100.000.”

11. Artikel 2a van de Uitvoeringsbeschikking omzetbelasting 1968 (UB OB) luidde ten tijde van de onderhavige tijdvakken, voor zover van belang, als volgt:

“Het bedrag bedoeld in artikel 5a, vierde lid, van de wet, is voor leveringen naar:

a. het Koninkrijk Denemarken: Dkr 280.000;

b. het Koninkrijk Zweden: SEK 320.000;

c. het Verenigd Koninkrijk van Groot Brittannië en Noord-Ierland: f 70.000.

d. de overige lidstaten: het in euro’s luidende bedrag zoals dat in die lidstaten geldt met ingang van 1 januari 2002.”

12. Artikel 37e van de Wet OB bepaalt dat de ondernemer die in Nederland woont of is gevestigd, wordt geacht zijn leveringen en diensten in Nederland te verrichten, voor zover hij niet aan de hand van boeken, bescheiden of andere gegevensdragers het tegendeel aantoont.

Tijdigheid van de naheffingsaanslag 2017

13. Anders dan eiseres stelt, is voor de vraag of de naheffingsaanslag binnen de vijfjaarstermijn van artikel 20, derde lid, van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (Awr) is opgelegd, de dagtekening van het aanslagbiljet bepalend (artikel 5 Awr). De rechtbank stelt vast dat de naheffingsaanslag 2017 is gedagtekend op 29 december 2022. Nu de naheffingsaanslag 2017 ziet op het tijdvak 1 januari 2017 tot en met 31 december 2017, is deze binnen de vijfjaarstermijn opgelegd, en dus tijdig.

Opgave ICP

14. Tussen partijen is niet in geschil dat eiseres de leveringen via [verkoopplatform 1] ten onrechte heeft gelist op het btw-nummer van [verkoopplatform 1] . Eiseres voert aan dat zij desondanks geen Nederlandse omzetbelasting is verschuldigd, omdat alle omzet die zij heeft gelist op het btw-nummer van [verkoopplatform 1] ziet op afstandsverkopen. De bewijslast dat zij ter zake geen omzetbelasting heeft voldaan, rust op eiseres.

15. Uit paragraaf 5.1 van het controlerapport blijkt dat er aanzienlijke aansluitingsverschillen zijn tussen de door [verkoopplatform 1] aangeleverde bedragen en de bedragen die eiseres op het btw-nummer van [verkoopplatform 1] heeft gelist. De opgave ICP is in alle onderhavige jaren hoger dan de omzet die uit de informatie van [verkoopplatform 1] blijkt.

16. Indien de rechtbank eiseres zou volgen in haar stelling dat sprake is van afstandsverkopen, dan volgt uit de gegevens van [verkoopplatform 1] dat zij veelal onder het drempelbedrag van artikel 5a, vierde lid, van de Wet OB in samenhang met artikel 2a van de UB OB is gebleven. Uit overweging 2.3.4. van het arrest van de Hoge Raad van 26 juni 20151 volgt dat reguliere afstandsverkopen die plaatsvinden voorafgaand aan de levering waarmee de drempel wordt overschreden, belast zijn in de lidstaat waar de verzending of het vervoer aanvangt. Hieruit volgt dat eiseres over de omzet die onder het drempelbedrag is gebleven, in Nederland omzetbelasting verschuldigd is. Gesteld noch gebleken is dat de plaats van prestatie buiten Nederland was. Voor het overige deel, te weten het deel volgens de opgave ICP dat de door [verkoopplatform 1] verantwoorde omzet overschrijdt, heeft eiseres evenmin aannemelijk gemaakt dat de plaats van prestatie buiten Nederland was.

Plaats van levering

17. Niet in geschil is dat eiseres gedurende de periode 2017 tot en met 2020 in Nederland was gevestigd. Op grond van artikel 37e van de Wet OB wordt eiseres dan ook geacht haar leveringen in 2017 tot en met 2020 in Nederland te hebben verricht, voor zover zij niet aan de hand van boeken, bescheiden of andere gegevensdragers het tegendeel aantoont.

18. Eiseres heeft niet aannemelijk gemaakt dat zij de leveringen buiten Nederland heeft verricht. Ter zitting heeft eiseres uiteengezet dat de afkorting in de omschrijving bij de betalingen van [verkoopplatform 1] in de bankafschriften betekent dat de goederen via de betreffende webshop zijn verzonden. Als de omschrijving bijvoorbeeld de afkorting “DE” vermeldt, betekent dit volgens eiseres dat de goederen via de webshop ‘ [verkoopplatform 1] .de’ zijn verkocht. Dit biedt echter geen bewijs dat de goederen daadwerkelijk naar het betreffende land zijn verzonden. Andere bescheiden heeft eiseres niet overlegd, terwijl zij bij uitstek in de gelegenheid verkeert om de verzending aannemelijk te maken, nu zij zelf het vervoer van de goederen heeft verzorgd. De enkele stelling dat [verkoopplatform 1] in het controletijdvak niet in Nederland actief was, wat daar ook van zij, kan niet leiden tot een ander oordeel.

19. Nu eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt dat de plaats van prestatie buiten Nederland was, heeft verweerder de naheffingsaanslagen terecht opgelegd.

Belastingrente

20. Tegen de belastingrente heeft eiseres geen afzonderlijke gronden aangevoerd. Dat de belastingrente ten onrechte of op onjuiste wijze in rekening is gebracht, is ook overigens niet gebleken. Wel dient de belastingrente te worden verminderd overeenkomstig de vermindering van de naheffingsaanslagen.

Tijdigheid boetebeschikking 2017

21. Op grond van artikel 67f, derde lid, van de Awr kan verweerder bij niet of gedeeltelijk niet betalen een boete opleggen, gelijktijdig met de vaststelling van de naheffingsaanslag. Verweerder heeft de boetebeschikking 2017 echter niet gelijktijdig, maar later opgelegd te weten op 31 maart 2023, met een beroep op artikel 67e, derde lid, in samenhang met artikel 67f, vijfde lid, van de Awr. Op grond daarvan kan verweerder, indien feiten en omstandigheden op grond waarvan wordt nageheven eerst bekend zijn op of na het tijdstip dat is gelegen zes maanden voor het verstrijken van de naheffingstermijn, en er tevens aanwijzingen bestaan dat het aan opzet of grove schuld van de belastingplichtige is te wijten dat de aanslag tot een te laag bedrag is vastgesteld of anderszins te weinig belasting is geheven, binnen zes maanden na de vaststelling van de naheffingsaanslag een bestuurlijke boete opleggen. In dat geval deelt verweerder de belanghebbende gelijktijdig met de vaststelling van de naheffingsaanslag mee dat nog onderzoek plaatsvindt of het opleggen van een vergrijpboete gerechtvaardigd is. Op grond van artikel 20, derde lid, van de Awr vervalt de bevoegdheid tot naheffing door verloop van vijf jaren na het einde van het kalenderjaar waarin de belastingschuld is ontstaan.

22. De rechtbank stelt vast dat de naheffingstermijn ten aanzien van de naheffingsaanslag 2017 na 31 december 2022 is verlopen. Voor een geslaagd beroep op de hiervoor genoemde verlenging van de bevoegdheid tot het opleggen van een boete met zes maanden, dient er sprake te zijn van feiten en omstandigheden die na 1 juli 2022 eerst bekend zijn geworden.

23. Uit het controlerapport volgt dat verweerder bij e-mail van 12 januari 2022 aan eiseres heeft medegedeeld voornemens te zijn na te heffen indien antwoorden op gestelde vragen uitblijven. Daarbij wordt voor 2017 als na te heffen bedrag € 71.612 genoemd. Verder heeft verweerder de Belastingdienst van enkele Europese landen verzocht om wederzijdse bijstand om te achterhalen of eiseres in de betreffende landen geregistreerd is (geweest) voor btw-doeleinden en of er aangifte is gedaan over de afstandsverkopen in die landen. De reacties van de verschillende EU lidstaten zijn op verschillende momenten binnengekomen, waarbij België als laatste heeft gereageerd op 4 mei 2022. De laatste reactie van eiseres inzake het boekenonderzoek dateert van 10 juni 2022. Daarna is er geen correspondentie tussen partijen meer geweest. Het bedrag van de naheffingsaanslag 2017 is hetzelfde als het bedrag in het voornemen van 12 januari 2022.

24. Gelet op het voorgaande is er geen sprake van feiten en omstandigheden die na 1 juli 2022 eerst bekend zijn geworden. Verweerder heeft ter zitting nog aangevoerd dat er in die periode nog een schuldonderzoek gaande was en dat eiseres nog feiten en omstandigheden had kunnen aanvoeren waaruit blijkt dat de leveringen buiten Nederland plaatsvonden. De rechtbank ziet hierin geen feiten en omstandigheden die na 1 juli 2022 eerst bekend zijn geworden als bedoeld in artikel 67f, vijfde lid, van de Awr. Dit betekent dat verweerder geen beroep kan doen op de verlenging van zes maanden en dat de bevoegdheid tot het opleggen van een boete op 31 maart 2023 was verjaard. De boetebeschikking 2017 dient te worden vernietigd.

Boetebeschikking 2018-2020 terecht opgelegd?

25. Op grond van artikel 67f van de Awr kan de inspecteur een boete opleggen indien het aan opzet of grove schuld van de belastingplichtige is te wijten dat belasting welke op aangifte moet worden voldaan of afgedragen niet, gedeeltelijk niet, dan wel niet binnen de in de belastingwet gestelde termijn is betaald.

26. Onder (voorwaardelijk) opzet wordt verstaan het bewust aanvaarden van de reële kans dat een handelen of nalaten tot gevolg heeft dat te weinig belasting is of kan worden geheven dan wel niet of niet tijdig wordt betaald. Voor het aannemen van voorwaardelijk opzet moet vaststaan (i) dat de belastingplichtige wetenschap had van de aanmerkelijke kans dat te weinig belasting zou worden voldaan, en (ii) dat hij deze kans bovendien bewust heeft aanvaard (op de koop toe heeft genomen).2

27. Vaststaat dat eiseres onjuiste aangiften heeft gedaan omdat zij ten onrechte heeft gelist op het btw-nummer van [verkoopplatform 1] . [verkoopplatform 1] was slechts het platform en niet de afnemer. Eiseres wist dat zij leverde aan particulieren, terwijl enkel ondernemers intracommunautair kunnen verwerven. Indien de rechtbank het standpunt van eiseres zou volgen dat afstandsverkopen werden beoogd, dan nog heeft eiseres geen rekening gehouden met de drempelbedragen (zoals reeds overwogen onder punt 14). Dit laat geen andere conclusie dan dat eiseres bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat er te weinig belasting zou worden geheven en dat ze die kans op de koop heeft toegenomen. De boetebeschikking 2018-2020 is terecht opgelegd.

Hoogte boetebeschikking 2018-2020

28. Bij de naheffingsaanslag heeft verweerder op grond van artikel 67f van de Awr in samenhang met paragraaf 25 van het Besluit Bestuurlijke Boeten Belastingdienst een vergrijpboete opgelegd ten bedrage van € 70.899. In beroep stelt verweerder zich op het standpunt dat de hoogte van de boete dient te worden gematigd naar € 58.593 vanwege de verlaging van de boetegrondslag. Daarbij heeft verweerder vanwege opzet 50% van de grondslag als uitgangspunt genomen, maar in verband met de lange doorlooptijd en de coronacrisis reeds bij het opleggen de boetes gematigd tot 30%. De rechtbank ziet in hetgeen eiseres heeft aangevoerd geen aanleiding tot een verdere matiging van de boetes dan 30% van de grondslag.

29. De rechtbank ziet echter wel aanleiding de boete te matigen wegens overschrijding van de redelijke termijn. Voor vergrijpboetes geldt immers dat die moeten worden gematigd indien de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 EVRM is overschreden (‘undue delay’). Bij de beoordeling van de vraag of de redelijke termijn is overschreden moet worden aangesloten bij de uitgangspunten uit het arrest van de Hoge Raad van 22 april 2005.3 Uitgangspunt is dat de redelijke termijn in beginsel 24 maanden bedraagt, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden. De termijn vangt aan op het moment dat de vergrijpboete is aangekondigd en eiseres op de hoogte is geraakt van de boeteoplegging. Indien de redelijke termijn is overschreden kan voor de matiging van de boete worden aangesloten bij de uitgangspunten die zijn neergelegd in de uitspraak van hof Amsterdam van 2 juli 2009.4

30. Niet in geschil is dat het voornemen tot het opleggen van de boetebeschikking 2018-2020 aan eiseres is bekendgemaakt in het definitieve rapport van het boekenonderzoek van 27 februari 2023. Vanaf het moment van deze aankondiging van de boete tot het moment waarop de rechtbank uitspraak doet, zijn afgerond 36 maanden verstreken. Dat betekent een overschrijding van de redelijke termijn met 12 maanden. Bijzondere omstandigheden die een verlenging van de redelijke termijn rechtvaardigen, zijn niet gesteld of gebleken. Bij een overschrijding van de redelijke termijn met 6 tot 12 maanden past een matiging van de boetes met 10%. De rechtbank zal de boetebeschikking 2018-2020 dan ook verminderen tot € 52.733 (90% van € 58.593).

Slotsom

31. Gelet op alles wat hiervoor is overwogen, dienen de beroepen gegrond te worden verklaard.

Proceskosten

32. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door eiseres gemaakte proceskosten waarbij de rechtbank de zaken aanmerkt als samenhangend in de zin van het Besluit proceskosten bestuursrecht (het Besluit). De proceskostenvergoeding stelt de rechtbank op grond van het Besluit voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 3.200 te weten, 1 punt voor het indienen van het bezwaarschrift, 1 punt voor het verschijnen ter hoorzitting met een waarde per punt van € 666, 1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde van € 934 en een wegingsfactor 1.

Beslissing
De rechtbank:

–
verklaart de beroepen gegrond;

–
vernietigt de uitspraken op bezwaar;

–
vermindert de naheffingsaanslag 2017 tot € 59.184 en de naheffingsaanslag 2018-2020 tot € 195.312 met dienovereenkomstige vermindering van de beschikkingen inzake belastingrente;

–
vernietigd de boetebeschikking 2017;

–
vermindert de boetebeschikking 2018-2020 tot € 52.733;

–
bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van de vernietigde uitspraken op bezwaar;

–
veroordeelt verweerder in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 3.200;

–
draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 371 aan eiseres te vergoeden.

Deze uitspraak is gedaan door mr. S.J. Richters, voorzitter, en mr. G.J. Ebbeling en mr. J. Zutt, leden, in aanwezigheid van mr. S.A. Carter, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 24 maart 2026.

griffier voorzitter

Een afschrift van deze uitspraak is in Mijn Rechtspraak geplaatst. Indien u niet digitaal procedeert, is een afschrift per post verzonden op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kunnen partijen binnen zes weken na de verzenddatum hoger beroep instellen bij het gerechtshof Amsterdam (belastingkamer).

U kunt digitaal beroep instellen via www.rechtspraak.nl. Daar klikt u op “Formulieren en inloggen”. Hoger beroep instellen kan ook door verzending van een brief aan het gerechtshof Amsterdam (belastingkamer), Postbus 1312, 1000 BH Amsterdam.

Bij het instellen van hoger beroep dient het volgende in acht te worden genomen:

1. bij het hogerberoepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.

2. het hogerberoepschrift moet, indien het op papier wordt ingediend, ondertekend zijn. Verder moet het ten minste het volgende vermelden:

a. de naam en het adres van de indiener;

b. de datum van verzending;

c. een omschrijving van de uitspraak waartegen het hoger beroep is ingesteld;

d. de redenen waarom u het niet eens bent met de uitspraak (de gronden van het hoger beroep).

1HR 26 juni 2015, ECLI:NL:HR:2015:1726.

2vgl. Hoge Raad 8 april 2022, ECLI:NL:HR:2022:526.

3HR 22 april 2005, ECLI:NL:HR:12005:AO9006.

4Gerechtshof Amsterdam 2 juli 2009, ECLI:NL:GHAMS:2009:BJ1298.

ECLI:NL:RBNHO:2026:11305

Scroll naar boven