A BV exploiteert een adviesbureau in met name de landbouw- en vastgoedsector. De directeur-grootaandeelhouder (DGA) is bestuurder. In haar aangiften omzetbelasting over 2019 brengt de vennootschap in totaal € 17.293 aan voorbelasting in aftrek ter zake van advies- en advocatenkosten. De facturen van de advocaat staan deels op naam van de vennootschap onder vermelding van voorschotten ten behoeve van de DGA en diens procedures, en deels op naam van de DGA in privé. Urenspecificaties ontbreken in het dossier. Op de facturen van een extern adviesbureau staat enkel de aanduiding “adviesuren” en de DGA weigert tijdens een boekenonderzoek dossierinzage met een beroep op de AVG en commerciële vertrouwelijkheid. De Belastingdienst legt een naheffingsaanslag op van € 17.293 met een verzuimboete van 10% en belastingrente.
De vraag is of A terecht voorbelasting op de advies- en advocaatkosten in aftrek heeft gebracht. De exacte vraag is of A aannemelijk heeft gemaakt dat de aan haar gefactureerde advocaat- en adviesdiensten daadwerkelijk zijn gebruikt voor haar belaste handelingen en of recht op aftrek bestaat voor facturen die op naam van de DGA in privé zijn uitgereikt dan wel waarvan facturen ontbreken. Vlak voor de zitting ingebrachte nadere stukken van A verklaart de rechtbank wegens strijd met de goede procesorde tardief.
Rechtbank Gelderland verklaart het beroep ongegrond en handhaaft de naheffingsaanslag. Weliswaar geldt bij facturen op naam van de BV het uitgangspunt dat zij de afnemer van de prestatie is (HR 2 december 2011, ECLI:NL:HR:2011:BU6535), maar zij moet bewijzen dat de diensten zijn gebruikt voor belaste handelingen. Nu de Belastingdienst het zakelijke karakter gemotiveerd betwist, de factuuromschrijvingen uiterst summier zijn, specificaties ontbreken en A weigert opheldering te geven, faalt A in haar bewijslast. Voor de op naam van de DGA gefactureerde diensten is de BV niet de afnemer, terwijl voor het restant facturen ontbreken.
Afbeelding en samenvatting door de redactie m.b.v. Gemini
Instantie
Rechtbank Gelderland
Datum uitspraak
28-10-2026
Datum publicatie
06-11-2026
Zaaknummer
ARN 24/7872
Rechtsgebieden
Belastingrecht
Bijzondere kenmerken
Eerste aanleg – enkelvoudig
Inhoudsindicatie
Wet omzetbelasting. Gecorrigeerde aftrek van voorbelasting op kosten van advocaat en op kosten voor advies, omdat het volgens de inspecteur geen zakelijke kosten zijn. Voor de diensten die aan belanghebbende zijn gefactureerd maakt belanghebbende niet aannemelijk dat het gaat om kosten voor diensten die door de ondernemer worden gebruikt voor belaste handelingen. De kosten van diensten die aan de directeur-groot aandeelhouder zijn gefactureerd, zijn niet aftrekbaar omdat belanghebbende niet de afnemer is van de prestaties.
Vindplaatsen
Rechtspraak.nl
Viditax (FutD) 2026110614
Verrijkte uitspraak
Uitspraak
RECHTBANK GELDERLAND
Zittingsplaats Arnhem
Bestuursrecht
zaaknummer: ARN 24/7872
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 28 oktober 2026
in de zaak tussen
en
de inspecteur van de belastingdienst, kantoor Almelo, de inspecteur.
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de aan belanghebbende opgelegde naheffingsaanslag omzetbelasting over het tijdvak 1 januari 2019 tot en met 31 december 2019 en de daarbij opgelegde verzuimboete en in rekening gebrachte belastingrente. Met de naheffingsaanslag heeft de inspecteur de aftrek van omzetbelasting (voorbelasting) bij belanghebbende gecorrigeerd. Het gaat om voorbelasting die drukt op diverse kosten. De correctie is gedaan, omdat niet aannemelijk is gemaakt dat die kosten zakelijk zijn en dat deze zijn gemaakt ten behoeve van de belanghebbende. Belanghebbende is het daar niet mee eens en voert daartoe een aantal beroepsgronden aan, die er in de kern op neerkomen dat de betreffende kosten wel degelijk zakelijk waren.
2. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is, omdat belanghebbende niet aannemelijk heeft gemaakt dat bij de aan haar gefactureerde kosten sprake was van zakelijke kosten in de zin van kosten voor diensten die zijn gebruikt voor belaste handelingen. Voor de overige kosten is het aftrekrecht ook niet aannemelijk, omdat niet aan belanghebbende is gefactureerd of omdat geen facturen zijn overgelegd. Dit betekent dat de naheffingsaanslag, de verzuimboete en de belastingrente in stand blijven. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
3. De inspecteur heeft aan belanghebbende over het tijdvak 1 januari 2019 tot en met 31 december 2019 een naheffingsaanslag omzetbelasting van € 17.293 opgelegd.
4. Gelijktijdig met de vaststelling van de aanslag heeft de inspecteur € 2.972 aan belastingrente in rekening gebracht (de belastingrentebeschikking) en een betalingsverzuimboete van € 1.729 opgelegd (de boetebeschikking)
5. De inspecteur heeft bij uitspraak op bezwaar van 20 september 2024 het bezwaar van belanghebbende gegrond verklaard en de naheffingsaanslag verminderd met € 115 tot € 17.178. De boetebeschikking is hierdoor verminderd tot € 1.717 en de belastingrentebeschikking is dienovereenkomstig verminderd tot € 2.953.
6. Belanghebbende heeft met dagtekening 7 oktober 2023 (moet zijn: 2024) een brief aan de inspecteur gezonden, die de inspecteur op 14 oktober 2024 heeft ontvangen. De inspecteur heeft deze brief op 1 november 2024 doorgezonden naar de rechtbank met het verzoek om die brief in behandeling te nemen als beroepschrift tegen de uitspraak op bezwaar. Het beroep is daarmee tijdig ingesteld.
7. De rechtbank heeft het beroep op 15 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan heeft namens belanghebbende deelgenomen [persoon 1] . Namens de inspecteur hebben hieraan deelgenomen [persoon 2] , [persoon 3] , [persoon 4] en [persoon 5] .
Feiten
8. Belanghebbende houdt zich bezig met het geven van bedrijfsadviezen in met name de landbouwsector. Het gaat om projectgericht werken met vastgoed en het geven van bedrijfsadviezen in het algemeen. Directeur-groot aandeelhouder van belanghebbende is [directeur] ( [directeur] ).
9. Belanghebbende heeft in 2019 in totaal € 17.293 aan voorbelasting in zijn kwartaalaangiften omzetbelasting in aftrek gebracht. Die voorbelasting ziet (onder meer) op de volgende facturen:
Factuur-datum
Naam dienstverlener
Factuur gericht aan
Omschrijving op factuur
Voorbelasting
04-02
[dienstverlener 1] [bedrijf] B.V.Adviesuren
€ 583,54
02-04
[dienstverlener 1] [bedrijf] B.V.Adviesuren
€ 337,84
12-04
[dienstverlener 2] [bedrijf] B.V.Inzake [directeur]
€ 5.008,50
02-05
[dienstverlener 1] [bedrijf] B.V.Adviesuren
€ 40,95
14-06
[dienstverlener 2] [bedrijf] B.V.Voorschot werkzaamheden ten behoeve van de heer [directeur] en diens betrokkenheid bij procedures
€ 5.008,50
06-08
[dienstverlener 2] [bedrijf] B.V.Voorschot belast ten behoeve van werkzaamheden voor de heer [directeur]
€ 5.565
12-09
[dienstverlener 2] [directeur]Honorarium voor werkzaamheden volgens aangehechte specificatie*
€ 824,96
12-09
[dienstverlener 2] [directeur]Honorarium voor werkzaamheden volgens aangehechte specificatie*
€ 1.375,67
22-11
[dienstverlener 2] [directeur]Honorarium voor opstellen en indienen van conclusie van antwoord in de procedure bij de rechtbank [deel zwartgelakt] volgens aangehechte specificatie*
€ 1.669,50
Totaal voorbelasting op facturen in het zaaksdossier:
€ 16.544,33
*de specificatie bevindt zich niet in het zaaksdossier.
10. De inspecteur heeft in 2023 bij belanghebbende een boekenonderzoek verricht naar de aanvaardbaarheid van de aangiften omzetbelasting over het tijdvak 1 januari 2019 tot en met 31 december 2019. Van het boekenonderzoek is een rapport opgemaakt met dagtekening 29 januari 2024.
11. In het controlerapport is de volgende passage opgenomen:
“De voorbelasting die in aftrek is gebracht is het totaal aan omzetbelasting die aan de onderneming is gefactureerd, maar aan de wijze van opmaak van de facturen is niet te controleren of deze kosten zakelijk zijn en/of deze terecht aan deze rechtspersoon in rekening is gebracht. Zo zijn er facturen van de advocaat met de omschrijving: “Voorschot werkzaamheden ten behoeve van de heer [directeur] en diens betrokkenheid bij procedures” en “Voorschot belast ten behoeve van werkzaamheden voor de heer [directeur] “. Daarbij staat op meerdere voorschotnota’s onder de kop inzake: [directeur] .
Verder zijn er facturen in de administratie van [dienstverlener 1] B.V. Op deze facturen is onder de werkzaamheden alleen de omschrijving “advies-uren” opgenomen. Waar deze adviezen op betrekking hebben kan niet worden afgeleid van de facturen en de heer [directeur] was niet te bewegen om inzage te verlenen in de hieraan gekoppelde dossiers of dossier. Hij wilde alleen kwijt dat het een advies betreft inzake de beoordeling van een jaarrekening van een verkopende partij waarbij [bedrijf] B.V. de kopende partij is. Ook wilde de heer [directeur] niet mededelen wie deze verkopende partij zou zijn. Dit had volgens hem te maken met AVG en het feit dat het zeer vertrouwelijke informatie betreft. Ook zou uitlekken van deze naam zijn positie als kopende partij negatief beïnvloeden.
Ik heb de heer [directeur] in het bijzijn van zijn [adviseur] , uitgelegd dat ik op deze wijze de in aftrek gebrachte omzetbelasting niet kan accepteren. Zonder verdere toelichting en onderbouwing rest niets anders dan een naheffing van de in 2019 in aftrek gebrachte omzetbelasting. Ook de email van de adviseur, ontvangen op 20 december 2023, heeft niet geleid tot meer informatie waardoor ik niet kan beoordelen of deze omzetbelasting terecht in aftrek is gebracht. Als bijlage werden hier een drietal foto’s meegestuurd van de rekeningen die door de advocaat waren opgemaakt voor privewerkzaamheden voor de heer [directeur] . Hiermee zou dan de zakelijkheid van de in de administratie opgenomen facturen aangetoond kunnen worden. Ik heb de adviseur telefonisch en per email op de hoogte gebracht dat ik het met deze redenering niet eens ben. De zakelijkheid moet worden aangetoond met een omschrijving van de verrichtte werkzaamheden. Eventueel aangevuld met het betreffende dossier dat is opgemaakt van deze werkzaamheden.
Over het gehele jaar 2019 heeft belastingplichtige € 17.293 omzetbelasting als voordruk in de aangiften in aftrek gebracht. Dit bedrag zal worden nageheven.”
12. Bij brief van 30 juli 2026 heeft de rechtbank aan belanghebbende het volgende bericht:
“Uitstel zitting
Op 24 juni 2026 heeft de rechtbank u door middel van een aangetekende brief uitgenodigd voor de zitting van 6 augustus 2026 van 11.15 uur. Deze uitnodiging is gestuurd aan het in het handelsregister van de Kamer van Koophandel opgenomen adres [adres] te Rijssen. De uitnodiging is op 24 juli 2026 retour ontvangen door de rechtbank, omdat deze niet is afgehaald. Op 17 juli 2026 ontving de rechtbank van u een brief waarin u verzoekt om uitstel voor de zitting van 6 augustus 2026 vanwege uw gezondheidstoestand. Naar aanleiding van uw uitstelverzoek heeft de rechtbank u op 22 juli 2026 een brief gestuurd met de vraag om uw uitstelverzoek nader te onderbouwen. Ook deze brief is naar de [adres] gestuurd. De rechtbank heeft nadien echter geconstateerd dat onder uw brief waarin u om uitstel verzoekt een ander adres staat vermeld, namelijk: [adres] Ommen. Omdat niet duidelijk is of de brief van 22 juli 2026 u tijdig bereikt, heeft de rechtbank besloten om u uitstel te verlenen voor de zitting van 6 augustus 2026. De zitting gaat dus niet door.
U ontvangt binnenkort een nieuwe uitnodiging. In verband daarmee verzoekt de rechtbank u om binnen één week na dagtekening van deze brief aan de rechtbank door te geven op welk adres u de correspondentie wilt ontvangen.
De rechtbank wijst u erop dat uw gezondheidstoestand geen reden meer zal zijn om opnieuw uitstel te verlenen. De zaak is daarvoor inmiddels te oud geworden. Er wordt van u verwacht dat u maatregelen treft om u te laten vervangen door een gemachtigde als u zelf niet kunt komen. Een andere mogelijkheid is dat u een schriftelijke reactie op het verweerschrift naar de rechtbank stuurt en toestemming geeft om de zaak zonder uw aanwezigheid op de zitting af te doen.
(…)”.
13. Bij brief, ontvangen door de rechtbank op 5 oktober 2026, heeft belanghebbende wederom verzocht om uitstel voor de zitting. De rechtbank heeft naar aanleiding daarvan op 7 oktober 2026 het volgende aan belanghebbende bericht:
“De rechtbank heeft uw brief om uitstel ontvangen op 5 oktober jl. Dit uitstelverzoek wordt afgewezen, want de zaak is inmiddels te oud en dient daarom nu snel te worden afgehandeld. Bovendien heeft de rechtbank in het bericht van 30 juli jl naar aanleiding van uw brief van l6 juli jl aan u meegedeeld dat geen verder uitstel meer zou worden verleend.
De zitting van 15 oktober 2026 om 11.35 uur gaat dus door. Als uw eigen gezondheid en/of die van uw adviseur in de weg staat aan deelname aan de zitting, dan gaat de zitting door zonder uw aanwezigheid. U kunt desgewenst iemand anders sturen om u te laten vertegenwoordigen en/of u kunt een schriftelijke reactie op het verweerschrift insturen. Ook dat staat in het bericht van 30 juli.
Het bericht van 30 juli is naar uw privéadres [adres] in Ommen gestuurd, omdat dit het adres is dat onder uw brief van 16 juli staat vermeld. Eerdere correspondentie in deze zaak ging via het adres [adres] in Rijssel, wat volgens het ingestuurde uittreksel uit de Kamer van Koophandel het adres is van de belanghebbende, [bedrijf] B.V. In het bericht van 30 juli heeft de rechtbank u gevraagd om te laten weten op welk adres u brieven wenst te ontvangen. U hebt hier niet op gereageerd. De rechtbank heeft de brieven vanaf dat moment naar het adres [adres] in Ommen gestuurd, omdat dit adres door uzelf is vermeld in uw laatste stuk aan de rechtbank. Ook de uitnodiging voor de zitting van 15 oktober 2026 is naar dat adres gestuurd. Uw brief die de rechtbank op 5 oktober jl. ontving, vermeldt ook weer het adres [adres] in Ommen. Daarom wordt ook dit bericht naar dat adres gestuurd, zowel aangetekend als per gewone post.
(…)”
14. Belanghebbende heeft zich op 13 oktober 2026 bij de rechtbank aangemeld voor ‘digitaal procederen’.
14. De rechtbank heeft op 13 oktober 2026 via het digitale systeem een brief van belanghebbende ontvangen. De rechtbank heeft op 14 oktober 2026 in reactie daarop digitaal het volgende bericht aan belanghebbende gezonden:
“Afwijzing uitstelverzoek; zitting op 15 oktober 2026 gaat door
Geachte heer [directeur] ,
Inmiddels bent u aangehaakt in het digitale dossier. Gisteravond, op 13 oktober, hebt u in het digitale dossier een brief geüpload met daarin een gemotiveerd verzoek om de zaak voor een bepaalde tijd aan te houden. U wilt in onderling overleg met de Belastingdienst een oplossing voor de zaak bespreken. Ook noemt u uw eigen slechte gezondheid en de operatie van de heer [adviseur] als reden voor aanhouding van de zaak.
De rechtbank begrijpt uit uw brief dat u uitstel vraagt voor de zitting die voor morgen (15 oktober om 11.35 uur) gepland staat. De rechtbank stelt vast dat u op de hoogte bent van deze zitting, omdat uit de gegevens van Post.nl volgt dat u de aangetekende uitnodiging hiervoor op 5 september jl. heeft ontvangen. Uw eerdere uitstelverzoek van 5 oktober jl. is afgewezen in de brief van 7 oktober jl, welke brief zowel aangetekend als per gewone post naar uw adres is gestuurd. Inmiddels kunt u al deze correspondentie overigens ook zien staan in het digitale dossier.
De rechtbank wijst uw uitstelverzoek van gisteravond af en verwijst hiervoor naar de brief van 7 oktober. De zaak is te oud geworden en moet worden afgedaan; u hebt ruim genoeg gelegenheid gekregen om een andere gemachtigde in te schakelen en/of nadere stukken in te sturen. Als u morgen niet verschijnt, zal de rechtbank de zaak afdoen op basis van de stukken die zich nu in het dossier bevinden.
Het staat u uiteraard vrij om in overleg te gaan met de Belastingdienst. Dit kan ook na de zitting en ook nog na de uitspraak van de rechtbank.
(…).”
16. Op 14 oktober 2026 om 20.43 uur heeft belanghebbende via het digitale systeem een brief met bijlagen aan de rechtbank toegezonden.
Beoordeling door de rechtbank
Vooraf: nadere stukken te laat
17. Belanghebbende heeft de avond voor de zitting nog digitaal stukken aan de rechtbank toegezonden. Al bij het boekenonderzoek in 2023 heeft de inspecteur verzocht om overlegging van stukken die onderbouwen dat ter zake van de advies- en advocaatkosten recht op aftrek van voorbelasting bestaat. Door pas in de avond voor de zitting stukken over te leggen, waar belanghebbende dus al eerder over beschikte, was het voor de inspecteur niet meer mogelijk om de stukken nog voor de zitting te ontvangen, laat staan om daarop te reageren. De rechtbank zal de door belanghebbende op 14 oktober 2026 ingediende brief met bijlagen daarom tardief (= te laat) verklaren en niet meenemen in haar beoordeling.
Inhoudelijk: het aftrekrecht
18. Op grond van de wet1 heeft een ondernemer recht op aftrek van de belasting die door andere ondernemers ter zake van aan de ondernemer verrichte prestaties op een factuur in rekening is gebracht, een en ander voor zover de goederen en de diensten door de ondernemer worden gebruikt voor belaste handelingen.
19. Belanghebbende stelt dat zij recht heeft op aftrek van voorbelasting, omdat de ingekochte advocaat- en adviesdiensten werden gebruikt voor haar eigen prestaties. Volgens belanghebbende heeft de inspecteur ten onrechte de volledige voorbelasting gecorrigeerd, terwijl slechts de aftrek van voorbelasting ter zake van de facturen van de advocaatdiensten ter discussie stond.
20. De inspecteur stelt voor wat betreft de advocaatkosten en de adviesuren die aan belanghebbende zijn gefactureerd, dat sprake is van privékosten en dat daarom geen recht op aftrek bestaat.
21. De rechtbank overweegt als volgt. Op belanghebbende rust de last om aannemelijk te maken dat zij de betreffende voorbelasting terecht in aftrek heeft gebracht. Voor de kosten die aan belanghebbende zijn gefactureerd geldt als uitgangspunt (behoudens tegenbewijs door de inspecteur) dat belanghebbende de afnemer is van die prestaties.2 Daarnaast geldt echter de eis dat de prestaties door belanghebbende worden gebruikt voor belaste handelingen. De gemotiveerde stelling van de inspecteur dat op basis van de overgelegde stukken niet aannemelijk is dat sprake is van zakelijke kosten, levert een betwisting op van de stelling van belanghebbende dat de diensten zijn gebruikt voor haar eigen prestaties en dus voor belaste handelingen. Dit brengt mee dat belanghebbende aannemelijk dient te maken dat de diensten zijn gebruikt voor belaste handelingen. De rechtbank is van oordeel dat belanghebbende niet aan haar bewijslast heeft voldaan en motiveert dat hieronder.
22. De omschrijving van de werkzaamheden op de aan belanghebbende gerichte facturen is dermate beperkt dat op basis daarvan niet beoordeeld kan worden of sprake is van diensten die zijn gebruikt voor belaste handelingen van belanghebbende. De omschrijving op de facturen van de advocaat lijkt er juist op te wijzen dat het gaat om diensten die ten behoeve van [directeur] zijn verricht en dus niet ten behoeve van belanghebbende, de vennootschap. Bovendien zijn de specificaties bij de facturen niet ter beschikking van de inspecteur gesteld. Over de facturen van [dienstverlener 1] met als omschrijving “adviesuren” heeft [directeur] namens belanghebbende alleen verklaard dat het ging om advies over de overname van een deel van een onderneming. Tijdens het boekenonderzoek en in de bezwaarfase heeft de inspecteur meermaals gevraagd naar stukken waarmee kan worden onderbouwd dat sprake is van kosten die zakelijk zijn. Belanghebbende heeft er om haar moverende redenen voor gekozen om daarover geen verdere informatie te verstrekken, ook niet in beroep. Daardoor heeft zij niet aannemelijk gemaakt dat sprake is van kosten voor diensten die door belanghebbende zijn gebruikt voor belaste handelingen. Dit geldt zowel voor de aan belanghebbende gefactureerde advocaatkosten, als voor de adviesuren van [dienstverlener 1] . Voor die adviesuren is het enkele verhaal van [directeur] over de overname van een (niet nader benoemde) onderneming zonder nadere bewijsstukken niet voldoende. Verder merkt de rechtbank op dat evenmin is gesteld of gebleken dat de kosten kunnen worden aangemerkt als algemene kosten van belanghebbende.
23. Voor de facturen die niet aan belanghebbende zijn gericht, maar aan [directeur] , geldt dat niet aannemelijk is dat belanghebbende de afnemer is van die prestaties. Daardoor heeft belanghebbende hiervoor geen aftrekrecht. Voor het restant van de voorbelasting, ter zake waarvan zich in het dossier van de inspecteur geen facturen bevinden, geldt dat zonder factuur niet aannemelijk is gemaakt dat aftrekrecht bestaat.
24. De in aftrek gebrachte voorbelasting is daarom naar het oordeel van de rechtbank terecht geheel nageheven.
25. Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen is de naheffingsaanslag, na vermindering in bezwaar voor de zonder factuur alsnog aannemelijk geachte telefoonkosten, terecht opgelegd.
Verzuimboete
26. De inspecteur stelt dat de verzuimboete terecht aan belanghebbende is opgelegd, omdat is gebleken dat een te hoog bedrag aan omzetbelasting als voorbelasting in aftrek is gebracht. Belanghebbende betwist dat de aan hem opgelegde boete terecht is opgelegd, omdat hij meende dat hij recht had op aftrek van voorbelasting voor de volledige bedragen.
27. Op grond van de wet3 vormt het niet, gedeeltelijk niet, dan wel niet binnen de in de belastingwet gestelde termijn betalen van belasting welke op aangifte moet worden voldaan een verzuim ter zake waarvan de inspecteur de belastingplichtige een boete kan opleggen. Dit enkele feit rechtvaardigt in beginsel een verzuimboete van 10 procent4. Opzet of schuld is geen vereiste voor een verzuimboete en daarom niet van belang. Alleen in geval van afwezigheid van alle schuld (avas) of als sprake is van een pleitbaar standpunt wordt geen verzuimboete opgelegd. Van avas is slechts sprake als belanghebbende in de gegeven omstandigheden alle van de hem in redelijkheid te vergen zorg heeft betracht om het verzuim te voorkomen.5 De stelplicht en de bewijslast dat sprake is van avas of een pleitbaar standpunt rust op belanghebbende.
28. De rechtbank stelt vast dat belanghebbende niet heeft onderbouwd dat zij recht heeft op aftrek van voorbelasting (zie onder punten 22. en 23.), waardoor de aftrek ten onrechte is geclaimd. Daardoor is een betaalverzuim ontstaan. In beginsel kan de inspecteur dan een boete van 10% van de verschuldigde belasting opleggen, zoals hij heeft gedaan. De rechtbank is van oordeel dat gesteld noch gebleken is dat sprake is van avas of een pleitbaar standpunt. Ook ziet de rechtbank in de feiten en omstandigheden van het geval geen aanleiding om de boete te matigen. De rechtbank acht de verzuimboete in dit geval passend en geboden.
29. De rechtbank moet ten slotte ambtshalve beoordelen of de boete, die hoger is dan € 1.000, gematigd moet worden wegens overschrijding van de redelijke termijn als genoemd in artikel 6 van het Europese Verdrag voor de Rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). In beginsel is daarvan sprake indien de rechtbank niet binnen twee jaar nadat die termijn is aangevangen, uitspraak heeft gedaan.6 Deze termijn vangt aan op het moment dat jegens de beboete een handeling is verricht waaraan deze in redelijkheid de verwachting kan ontlenen dat aan hem een boete zal worden opgelegd. Dat moment is het opsturen van het controlerapport, waarin de verzuimboete is aangekondigd, dus op 24 januari 2024. Omdat tussen die datum en deze rechtbankuitspraak meer dan twee jaren zijn verstreken, is de redelijke termijn overschreden.
30. Omdat de redelijke termijn met afgerond 9 maanden is overschreden, acht de rechtbank een vermindering van de boete met 10% geboden. Dat betekent dat de verzuimboete moet worden verminderd met € 172 (10% van € 1.717) tot een bedrag van € 1.545.
31. De omstandigheid dat de rechtbank de boete ambtshalve heeft gematigd, betekent niet dat het beroep gegrond is. Dat is namelijk alleen het geval als een belanghebbende een beroepsgrond over de boete heeft aangevoerd en dat is in deze zaak niet het geval.
Belastingrente
32. Het beroep wordt geacht mede betrekking te hebben op de belastingrente. Belanghebbende heeft aangevoerd dat hij zich afvraagt of de belastingrente juist is berekend, zonder die stelling nader te motiveren.
33. De rechtbank is van oordeel dat de inspecteur conform de daarvoor geldende wettelijke regels belastingrente in rekening heeft gebracht, zoals de inspecteur in het verweerschrift uitvoerig heeft toegelicht. De rechtbank ziet geen aanleiding af te wijken van de belastingrentebeschikking. Hierbij wijst de rechtbank belanghebbende erop dat het bedrag van de belastingrente het bedrag van de naheffingsaanslag volgt.
Conclusie en gevolgen
34. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat de naheffingsaanslag en de belastingrentebeschikking in stand blijven. De rechtbank vermindert de verzuimboete ambtshalve tot € 1.545 vanwege de overschrijding van de redelijke termijn. Belanghebbende krijgt het griffierecht niet terug. Zij krijgt ook geen vergoeding van haar proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
– verklaart het beroep ongegrond;
– vernietigt de uitspraak op bezwaar uitsluitend voor zover het de verzuimboete betreft;
– matigt de verzuimboete tot € 1.545;
– bepaalt dat deze uitspraak in de plaats treedt van het vernietigde gedeelte van de uitspraak op bezwaar.
Deze uitspraak is gedaan door mr. F.M. Smit, rechter, in aanwezigheid van mr. T.J.P. Wientjens, griffier.
Uitgesproken op 28 oktober 2026.
De uitspraak is aan partijen bekendgemaakt op de datum vermeld in de brief waarmee deze uitspraak aan partijen ter beschikking is gesteld.
griffier
rechter
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt.
Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden (belastingkamer), Locatie Arnhem, Postbus 9030, 6800 EM Arnhem.
De werking van deze uitspraak wordt opgeschort totdat de termijn voor het instellen van hoger beroep is verstreken, of indien hoger beroep wordt ingesteld, op dat hoger beroep is beslist.
1Artikel 15, eerste lid, van de Wet op de omzetbelasting 1968.
2Zie Hoge Raad 2 december 2011, ECLI:NL:HR:2011:BU6535.
3Artikel 67c van de Algemene wet inzake rijksbelastingen (AWR).
4Paragraaf 24 van het Besluit Bestuurlijke Boeten Belastingdienst (BBBB).
5Vgl. Hoge Raad 15 juni 2007, ECLI:NL:HR:2007:BA7184.
6Hoge Raad 22 april 2005, ECLI:NL:HR:2005:AO9006.